مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ۝١

(اي پيغمبر) تو وٽ ڍڪيندڙ (قيامت) جي خبر پھتي آھي ڇا؟

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ۝٢

اُن ڏينھن ڪيترائي مُنھن خوار ھوندا.

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ۝۳

ڪمائيندڙ ڏک ڀوڳيندا ھوندا.

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ۝٤

ٻرندڙ باھ ۾ پوندا.

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ۝٥

بلڪل تتي چشمي مان پاڻي پياربن.

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ۝٦

ڪنڊن واري گاھ کانسواءِ (ٻيو) ڪو کاڄ انھن لاءِ نه ھوندو.

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ۝۷

(جو اُھو) نڪي (کين) ڀُلھو ڪندو ۽ نڪي بُک لاھيندو.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ۝۸

ڪيئي مُنھن اُن ڏينھن تازا ھوندا.

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ۝۹

پنھنجي ڪمائيءَ کان راضي ھوندا.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ۝١۰

مٿاھين بھشت ۾ ھوندا.

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ۝١١

اتي ڪا اجائي ڳالھ نه ٻڌندين.

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ۝١٢

اُتي چشما وھندڙ آھن.

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ۝١۳

اُتي وڏا تخت مٿي وڇايل.

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ۝١٤

۽ آبخورا رکيل.

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ۝١٥

۽ وھاڻا قطار ڪري رکيل.

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ۝١٦

۽ غاليچا وڇايل آھن.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ۝١۷

(ماڻھو) اُٺن ڏانھن نه ڏسندا آھن ڇا؟ ته ڪيئن خلقيا ويا.

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ۝١۸

۽ آسمان ڏانھن ته ڪيئن مٿي ڪيو ويو.

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ۝١۹

۽ جبلن ڏانھن ته ڪيئن کڙا ڪيا ويا.

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ۝٢۰

۽ زمين ڏانھن ته ڪيئن وڇائي وئي.

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ۝٢١

پوءِ (اي پيغمبر) تون، رڳو نصيحت ڪرڻ وارو آھين.

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ۝٢٢

تون مٿن ڪو داروغو نه آھين.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ۝٢۳

پر جنھن مُنھن موڙيو ۽ ڪُفر ڪيو.

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ۝٢٤

تنھن کي الله وڏي عذاب جي سزا ڏيندو.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ۝٢٥

بيشڪ اسان ڏانھن سندن موٽڻ آھي.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ۝٢٦

وري بيشڪ سندن حساب وٺڻ اسان جي ذمي آھي.