مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

Na słońce i na jego jasność poranną!

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

Na księżyc, kiedy po nim następuje!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

Na dzień, kiedy jaśnieje jego blaskiem!

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

Na noc, kiedy okrywa je ciemnością!

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

Na niebo i na Tego, który je zbudował!

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

Na ziemię i na Tego, który ją rozpostarł!

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

Na duszę i na Tego, który ją ukształtował!

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

I dał jej skłonność - do nieprawości i bojaźni Bożej.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

Pomyślność osiągnął ten, kto ją oczyścił,

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

Lecz poniósł stratę ten, kto ją zaciemnił!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

Odrzucił prawdę lud Samud przez swój bunt,

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

Kiedy się podniósł najnędzniejszy z nich.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

I powiedział do nich posłaniec Boga: "Oto wielbłądzica Boga! Dajcie jej pić!"

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

A oni uznali go za kłamcę i podcięli jej ścięgna. Wtedy Pan zniszczył ich całkowicie za ten grzech i zrównał,

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

Nie obawiając się żadnych następstw.