مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ۝١

Czy doszło do ciebie opowiadanie o oszałamiającym wydarzeniu?

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ۝٢

Twarze, tego Dnia, pokornie spuszczone,

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ۝۳

Utrudzone, udręczone

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ۝٤

Będą narażone na ogień palący,

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ۝٥

Będą pojone ze źródła wrzącego.

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ۝٦

Pożywieniem ich będą tylko suche ciernie,

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ۝۷

Które nikogo nie utuczą i nie zaspokajają głodu.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ۝۸

Tego Dnia twarze uszczęśliwione

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ۝۹

I z własnych gorliwości zadowolone

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ۝١۰

Będą w Ogrodzie wyniosłym,

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ۝١١

Gdzie nie usłyszą pustej gadaniny.

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ۝١٢

Tam będzie źródło płynące,

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ۝١۳

Tam będą łoża podniesione,

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ۝١٤

Puchary postawione,

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ۝١٥

Poduszki w rząd ułożone

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ۝١٦

I kobierce rozesłane.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ۝١۷

Czyż oni nie popatrzą na wielbłądy, jak one zostały stworzone?

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ۝١۸

I na niebo, jak ono zostało wzniesione?

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ۝١۹

I na góry, jak one zostały utwierdzone?

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ۝٢۰

I na ziemię, jak ona została rozpostarta?

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ۝٢١

Przypominaj więc, bo ty jesteś tylko napominającym,

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ۝٢٢

A nie jesteś żadnym ich władcą.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ۝٢۳

Tylko tego, kto się odwróci i pozostaje niewiernym,

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ۝٢٤

Ukarze Bóg karą największą!

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ۝٢٥

Zaprawdę, do Nas oni powrócą!

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ۝٢٦

Potem, zaprawdę, Nam wypadnie zażądać od nich rachunku!