مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ۝١

Zapytał żądający wyjaśnienia o karę spadającą

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ۝٢

Na niewiernych - której nikt oddalić nie potrafi -

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ۝۳

Pochodzącą od Boga, władcy stopni.

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ۝٤

Aniołowie i Duch wznoszą się ku Niemu w Dniu, którego wielkość - pięćdziesiąt tysięcy lat.

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ۝٥

Bądź więc cierpliwy cierpliwością piękną!

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ۝٦

Oni myślą, że ona jest daleka,

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ۝۷

Lecz My sądzimy, że jest bliska.

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ۝۸

Tego Dnia niebo będzie jak miedź roztopiona,

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ۝۹

A góry będą jak kłaczki wełny.

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ۝١۰

I serdeczny przyjaciel nie będzie pytał serdecznego przyjaciela,

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ۝١١

Kiedy się zobaczą. Tego Dnia grzesznik chciałby się okupić od kary swoimi synami,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ۝١٢

Swoją towarzyszką i swoim bratem,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ۝١۳

I swoim klanem, który mu dawał schronienie,

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ۝١٤

I wszystkimi, którzy są na ziemi, żeby tylko mógł być uratowany.

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ۝١٥

Wcale nie! Zaprawdę, to jest ogień piekielny!

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ۝١٦

Zrywający skalp,

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ۝١۷

Wzywający tego, który się wycofał i który się odwrócił plecami;

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ۝١۸

Który zbierał i przechowywał.

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ۝١۹

Zaprawdę, człowiek jest stworzeniem zmiennym:

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ۝٢۰

Kiedy dosięgnie go zło, jest niecierpliwy;

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ۝٢١

A kiedy dosięgnie go dobro, jest niedostępny!

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ۝٢٢

Z wyjątkiem tych, którzy się modlą,

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ۝٢۳

Którzy są wytrwali w modlitwie;

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ۝٢٤

Do których majątku ma określone prawo

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ۝٢٥

Proszący i biedny;

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝٢٦

I tych, którzy wierzą w Dzień Sądu;

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ۝٢۷

I tych, którzy się boją kary swego Pana

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ۝٢۸

- Zaprawdę; kara ich Pana jest nieunikniona! -

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ۝٢۹

I tych, którzy zachowują czystość

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ۝۳۰

I żyją tylko z żonami i niewolnicami - wtedy oni nie są ganieni.

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ۝۳١

Natomiast ci, którzy wykraczają poza to, są przestępcami.

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ۝۳٢

I ci, którzy strzegą depozytów swoich i przestrzegają swoich zobowiązań;

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ۝۳۳

I ci, którzy stoją prosto, kiedy składają świadectwo;

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ۝۳٤

I ci, którzy się troszczą o swoje modlitwy

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ۝۳٥

- oni będą w Ogrodach uszanowani!

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ۝۳٦

A cóż z tymi, którzy nie uwierzyli, biegającymi przed tobą z wyciągniętymi szyjami,

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ۝۳۷

Na prawo i na lewo, gromadami?

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ۝۳۸

Czyż nie pragnie każdy człowiek, aby został wprowadzony do Ogrodu szczęśliwości?

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ۝۳۹

Wcale nie! My stworzyliśmy ich z tego, co oni wiedzą.

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ۝٤۰

Lecz nie! Przysięgam na Pana wschodów i zachodów! My przecież posiadamy moc,

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۝٤١

Aby zamienić ich na lepszych, i My nie możemy być wyprzedzeni!

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ۝٤٢

Pozwól im więc pogrążać się w pustych słowach i zabawiać, aż napotkają Dzień, który im został obiecany;

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ۝٤۳

Ten Dzień, kiedy oni wyjdą z grobów, pośpiesznie, jak gdyby się spieszyli do kamieni ofiarnych,

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ۝٤٤

Z pokornymi spojrzeniami, okryci poniżeniem! Taki będzie Dzień, który im został obiecany!