مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١

O qaşqabağını sallayıb üzünü yana çevirdi –

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ۝٢

yanına bir korun gəlməsinə görə.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۝۳

Nə bilirdin ki, bəlkə o günahlardan təmizlənəcəkdi

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ۝٤

və yaxud nəsihət dinləyib faydalanacaqdı.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ۝٥

Nəsihətə ehtiyacı olmayana gəlincə isə –

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۝٦

sən ona diqqət yetirirsən.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۝۷

Onun təmizlənməməyinin sənə bir dəxli yoxdur.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ۝۸

Səy göstərib sənin yanına gələn,

وَهُوَ يَخْشَىٰ ۝۹

Allahdan qorxan kimsəyə gəlincə,

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ۝١۰

ona məhəl qoymursan!

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ۝١١

Xeyr! Şübhəsiz ki, bu, bir nəsihətdir.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝١٢

Kim istəsə, qoy onu xatırlayıb ibrət alsın.

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ۝١۳

Bu Quran kəramətli səhifələrdədir,

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ۝١٤

yüksək və pak səhifələrdədir.

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ۝١٥

Bu səhifələr elçilərin əllərində –

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ۝١٦

möhtərəm və müti olanların əllərindədir.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ۝١۷

Qoy ölsün kafir insan! O necə də nankordur!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۝١۸

Qoy baxıb görsün Allah onu nədən yaradıb?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۝١۹

Allah onu nütfədən yaratdı və müəyyən şəkildə formalaşdırdı.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۝٢۰

Sonra da onun yolunu asanlaşdırdı.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ۝٢١

Sonra onu öldürüb qəbirə yerləşdirdi.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۝٢٢

İstədiyi bir zaman onu dirildəcəkdir.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۝٢۳

Xeyr! O, hələ də Allahın ona buyurduğunu yerinə yetirməmişdir.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۝٢٤

Qoy insan yediyinə diqqət yetirsin bir az!

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ۝٢٥

Həqiqətən, yağışı bol-bol Biz yağdırırıq.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ۝٢٦

Sonra da yeri çat-çat yarıb

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ۝٢۷

orada taxıl yetişdiririk.

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ۝٢۸

Habelə üzüm və yonca,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ۝٢۹

zeytun və xurma ağacları,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ۝۳۰

sıx-sıx bağlar,

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ۝۳١

meyvələr və otlar da bitiririk.

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳٢

Bu nemətlər sizin istifadəniz və mal-qaranızın faydalanması üçündür.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۝۳۳

Qulaqbatırıcı bir səs gələndə –

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ۝۳٤

o gün insan qaçacaq öz qardaşından,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝۳٥

anasından, atasından,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝۳٦

arvadından və övladlarından!

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ۝۳۷

O gün onlardan hər birinin yetərincə işi olacaqdır.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ۝۳۸

O gün neçə-neçə üzlər parlayacaq,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ۝۳۹

güləcək və fərəhlənəcəkdir.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ۝٤۰

O gün neçə-neçə üzlərə toz-torpaq hopacaq,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

onları zülmət bürüyəcəkdir.

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ۝٤٢

Məhz onlar kafirlər, günahkarlardır!