مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝١

And içirəm Qiyamət gününə!

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ۝٢

And içirəm peşmançılıq çəkən nəfsə!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ۝۳

İnsan elə düşünür ki, Biz onun sümüklərini yığa bilməyəcəyik.

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ۝٤

Mütləq yığacağıq! Biz onun barmaq uclarını bərpa etməyə qadirik.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ۝٥

Lakin insan bundan sonra da günah etmək fikrindədir.

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝٦

O: “Qiyamət günü nə vaxt olacaq!”– deyə rişxəndlə soruşur.

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ۝۷

Gözlər bərələ qalacağı,

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ۝۸

ay tutulacağı

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ۝۹

və günəşlə ayın qovuşacağı zaman –

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ۝١۰

o gün insan deyəcəkdir: “Hara qaçaq?”

كَلَّا لَا وَزَرَ ۝١١

Xeyr, o gün pənah aparılacaq yer tapılmayacaq.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ۝١٢

O gün qayıdış ancaq sənin Rəbbinə olacaqdır.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ۝١۳

O gün insana əvvəllər etdiyi və sonraya saxladığı əməlləri barədə xəbər veriləcəkdir.

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ۝١٤

Əslində, insan öz əleyhinə şahidlik edəcəkdir;

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ۝١٥

üzrlü olub-olmadığı bütün halları ortaya qoysa da.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ۝١٦

Cəbrail sənə Quranı nazil etdikdə onu tələm-tələsik yadda saxlamaq üçün dilini tərpətmə!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ۝١۷

Şübhəsiz ki, sənin qəlbində onun qərar tutması və dilinlə onun oxunması Bizə aiddir.

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ۝١۸

Biz onu oxuduğumuz zaman sən onun oxunuşunu izlə.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ۝١۹

Sonra, sözsüz ki, onu izah etmək də Bizə aiddir.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ۝٢۰

Xeyr! Əksinə, siz tez ötüb keçən fani dünyanı sevir,

وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ۝٢١

Axirətdən isə uzaqlaşırsınız.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ۝٢٢

O gün neçə-neçə üzlər nurlanacaq

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ۝٢۳

və öz Rəbbinə baxacaqdır.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ۝٢٤

O gün neçə-neçə üzlər də tutulub qaralacaq,

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ۝٢٥

və yəqin edəcək ki, onlara müsibət artıq üz vermişdir.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ۝٢٦

Xeyr, o ruh körpücük sümüklərinə yetişəcəyi zaman;

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ۝٢۷

“Ovsunu kim oxuyacaq?”– deyiləcəkdir.

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ۝٢۸

Can verən adam dünya həyatından ayrıldığını yəqin edəcəyi,

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ۝٢۹

və ayaq ayağa dolaşacağı zaman –

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ۝۳۰

o gün hər kəs Rəbbinin hüzuruna gətiriləcəkdir.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ۝۳١

O kafir nə Quranı təsdiq etdi, nə də namaz qıldı.

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝۳٢

Haqqı da yalan saydı və üz döndərdi.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ۝۳۳

Sonra da lovğa-lovğa öz ailəsinin yanına getdi.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ۝۳٤

Vay sənin halına, vay!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ۝۳٥

Yenə də vay sənin halına, vay!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ۝۳٦

Bəlkə insan özbaşına qoyulacağını güman edir?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ۝۳۷

Məgər o, kişi toxumundan axıdılan bir damla nütfə deyildimi?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝۳۸

Sonra laxtalanmış qan oldu. Allah onu yaradıb kamil bir görkəmə saldı.

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳۹

Ondan da bir cüt kişi və qadın yaratdı.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ۝٤۰

Məgər O, ölüləri diriltməyə qadir deyil?