مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا ۝١

سوگند به آن فرستاده‌شدگان پياپى

فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا ۝٢

پس به آن بادهاى سخت وزنده

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا ۝۳

و سوگند به آن پراكنده كنندگان پراكندنى

فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا ۝٤

پس به آن جداكنندگان جداكردنى- ميان حق و باطل-.

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا ۝٥

پس به آن القاكنندگان ذكر- يادها و پندها-

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ۝٦

براى باز نمودن عذر و براى بيم‌كردن

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ ۝۷

كه همانا آنچه وعده داده مى‌شويد- رستاخيز- شدنى و بودنى است.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ ۝۸

پس آنگاه كه ستارگان تاريك و ناپديد شوند

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ ۝۹

و آنگاه كه آسمان شكافته شود

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ۝١۰

و آنگاه كه كوه‌ها از بيخ بركنده شوند

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ ۝١١

و آنگاه كه پيامبران را ميعادگاهى نهند- تا بر امتهاى خود گواهى دهند-.

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ۝١٢

براى كدام روز اينها واپس داشته شده؟

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ ۝١۳

براى روز جدايى.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۝١٤

و چه دانى كه روز جدايى- يا داورى- چيست؟

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١٥

در آن روز واى بر دروغ‌انگاران.

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٦

آيا پيشينيان را هلاك نكرديم؟

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ ۝١۷

سپس پسينيان- مانند كفّار مكّه- را از پى آنها در آريم- هلاك سازيم-.

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ۝١۸

با بزهكاران چنين مى‌كنيم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۹

در آن روز واى بر دروغ انگاران.

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ۝٢۰

آيا شما را از آبى پست و بى‌ارج نيافريديم؟

فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ ۝٢١

پس آن را در جايگاهى استوار نهاديم،

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝٢٢

تا اندازه‌اى دانسته- دوران باردارى-.

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ ۝٢۳

پس توانا بوديم و نيكو توانا بوديم- يا: پس سرنوشت شما را تقدير كرديم و نيكو تقدير كرديم-.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٢٤

در آن روز واى بر دروغ انگاران.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا ۝٢٥

آيا زمين را فراهم‌آرنده نساختيم،

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا ۝٢٦

مر زندگان و مردگان را- كه زندگان و مردگان را در خود جاى دهد-؟

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا ۝٢۷

و در آن كوه‌هاى سخت استوار و بلند پديد كرديم و شما را آبى خوشگوار نوشانديم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٢۸

در آن روز واى بر دروغ‌انگاران.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝٢۹

برويد به سوى آنچه دروغش مى‌انگاشتيد- دوزخ-.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ ۝۳۰

برويد به سوى سايه‌اى سه شاخه- از دود-،

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ ۝۳١

كه نه سايه گستر است و نه از آتش بازدارد.

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ ۝۳٢

[آتشى‌] كه شراره‌ها مى‌افكند همچون كوشكها- از بزرگى-

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ ۝۳۳

تو گويى شترانى زرد رنگ است.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝۳٤

در آن روز واى بر دروغ‌انگاران.

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ۝۳٥

اين است روزى كه سخن نيارند گفت

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ۝۳٦

و آنان را اجازه ندهند تا عذر بخواهند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝۳۷

در آن روز واى بر دروغ‌انگاران.

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ ۝۳۸

اين است روز داورى، كه شما- اى منكران اين امت- و پيشينيان را فراهم آورديم-.

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ ۝۳۹

پس اگر نيرنگ و ترفندى داريد، در باره [عذاب‌] من به كار بريد.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۰

در آن روز واى بر دروغ‌انگاران.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝٤١

همانا پرهيزگاران در سايه‌ها و [كنار] چشمه‌ها باشند.

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ۝٤٢

و ميوه‌هايى از آنچه بخواهند.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝٤۳

بخوريد و بياشاميد، نوش و گوارا، به پاداش آنچه مى‌كرديد.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝٤٤

همانا نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤٥

در آن روز واى بر دروغ‌انگاران.

كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ ۝٤٦

بخوريد و اندكى [در اين جهان‌] برخوردار شويد، كه شما بزهكارانيد.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۷

در آن روز واى بر دروغ‌انگاران.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ ۝٤۸

و چون به آنان گفته شود ركوع كنيد- نماز گزاريد- ركوع نكنند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۹

در آن روز واى بر دروغ‌انگاران.

فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ۝٥۰

پس به كدام سخن بعد از آن