مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍۢ وَتَبَّ ۝١

زيانكار- يا بريده- باد دو دست ابو لهب- يعنى كردارش- و نابود باد خود او.

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ۝٢

مالش و آنچه به دست آورده او را سود ندهد- عذاب را از او دفع نكند-.

سَيَصْلَىٰ نَارًۭا ذَاتَ لَهَبٍۢ ۝۳

زودا كه بر آتشى زبانه‌دار در آيد و بسوزد

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ ۝٤

و زنش نيز كه هيمه‌كش و آتش‌افروز باشد

فِى جِيدِهَا حَبْلٌۭ مِّن مَّسَدٍۭ ۝٥

در گردنش ريسمانى است تابيده از ليف [خرما]- يا زنجير آتشين دوزخ-.