مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْقَارِعَةُ ۝١

آن كوبنده- يا آن روز كوبنده-،

مَا ٱلْقَارِعَةُ ۝٢

چيست آن كوبنده؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ ۝۳

و چه دانى تو كه چيست آن كوبنده؟

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ ۝٤

روزى كه مردمان همچون پروانگان پراكنده باشند

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ ۝٥

و كوه‌ها مانند پشم رنگين زده‌شده.

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ ۝٦

پس هر كه ترازوى كردارش سنگين باشد- كارهاى با ارزش داشته باشد-،

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ۝۷

پس او در زندگانى پسنديده و خوشايندى است.

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ ۝۸

و اما هر كه ترازوى كردارش سبك باشد- كار شايسته نداشته باشد-،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌۭ ۝۹

پس جايگاه او دوزخ است- كه در آن سرنگون شود-.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ ۝١۰

و تو چه دانى كه آن چيست؟

نَارٌ حَامِيَةٌۢ ۝١١

آتشى است سخت سوزنده.