مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۝١

بخوان به نام پروردگارت كه آفريده است‌

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۝٢

كه انسان را از [نطفه و سپس‌] خون بسته آفريده است‌

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۝۳

بخوان و پروردگار تو بس گرامى است‌

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۝٤

همان كه با قلم [و كتابت انسان را] آموزش داد

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۝٥

به انسان چيزى را كه نمى‌دانست، آموخت‌

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۝٦

چنين نيست، بى‌گمان انسان سر به طغيان برآورد

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۝۷

از اين كه خود را بى‌نياز [و توانگر] بيند

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۝۸

همانا بازگشت به سوى پروردگار توست‌

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۝۹

آيا نگريسته‌اى كسى را كه باز مى‌دارد

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۝١۰

بنده‌اى را كه به نماز برخيزد

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ۝١١

آيا انديشيده‌اى كه اگر [پيامبر و پيرو او] بر طريق هدايت باشد

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ۝١٢

يا امر به پرهيزگارى كند [بر حق است‌]

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١۳

آيا انديشيده‌اى كه اگر انكار پيشه كند و روى برتابد [فقط خود را نابود سازد]

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ۝١٤

آيا نمى‌داند كه همانا خداوند [همه چيز را] مى‌بيند؟

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۝١٥

حاشا، اگر از آن كار دست بر ندارد، موى پيشانى او را به سختى بگيريم‌

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ۝١٦

موى پيشانى دروغ‌زن خطاپيشه را

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ۝١۷

پس [مذبوحانه‌] هم‌مجلسانش را [به كمك‌] بخواند

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ۝١۸

ما نيز آتشبانان دوزخ را فراخوانيم‌

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ۝١۹

حاشا، از او پيروى مكن، و سجده بر و تقرب بجوى‌