مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

سوگند به شب چون فرو پوشاند

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

و سوگند به روز چون روشن شود

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳

و سوگند به آنكه نرينه و مادينه آفريد

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

كه كوشش شما پراكنده [و گونه‌گون‌] است‌

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

حال اگر كسى [مالى‌] بخشيد و پروا و پرهيز ورزيد

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

و [وعده‌] بهشت را استوار داشت‌

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝۷

زودا كه راهش را به سوى خير و آسانى هموار كنيم‌

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝۸

و اما كسى كه دريغ‌ورزيد و بى‌نيازى نمود

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝۹

و وعده بهشت را دروغ انگاشت‌

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١۰

زودا كه راهش را به سوى شر و دشوارى هموار كنيم‌

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

و چون به هلاكت افتد مالش به كار او نيايد

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

بى‌گمان راهنمايى [بندگان‌] بر ماست‌

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١۳

و بى‌گمان [جهان‌] واپسين و نخستين ما راست‌

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ۝١٤

پس شما را از آتشى كه زبانه زند هشدار دهم‌

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

كه جز شقاوت پيشه وارد آن نشود

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

همان كسى كه [حق را] انكار كرد و روى بر تافت‌

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١۷

و تقواپيشه از آن دور داشته خواهد شد

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١۸

همان كسى كه مالش را مى‌بخشد كه پاكدلى يابد

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ۝١۹

و بر او [منت از] نعمت كسى نيست كه بايد جزايش را بدهد

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢۰

[و نمى‌كند آنچه مى‌كند] مگر در طلب خشنودى پروردگار بلندمرتبه‌اش‌

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

و زودا كه خشنود شود