مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍۢ وَتَبَّ ۝١

زيانكار باد دستان ابولهب، و خود او هم زيانكار شد

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ۝٢

مالش و دستاوردش به كارش نيامد

سَيَصْلَىٰ نَارًۭا ذَاتَ لَهَبٍۢ ۝۳

زودا كه به آتشى شعله‌ور در آيد

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ ۝٤

و زنش هيزم‌كش [و آتش‌افروز معركه‌] است‌

فِى جِيدِهَا حَبْلٌۭ مِّن مَّسَدٍۭ ۝٥

و ريسمانى از ليف خرماى تافته بر گردن دارد