مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۝١

قسم به آسمان و آن ستاره‌ى شبگرد

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۝٢

و تو چه مى‌دانى ستاره‌ى شبگرد چيست

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۝۳

آن ستاره‌ى درخشان

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ۝٤

هيچ كس نيست مگر اين كه نگهبانى بر او هست

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥

پس بايد آدمى بنگرد كه از چه آفريده شده

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ۝٦

از آبى جهنده آفريده شده است

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۝۷

كه از ميان ستون پشت و استخوان‌هاى سينه بيرون مى‌آيد

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ۝۸

بى‌ترديد، خداوند بر بازگرداندن آن تواناست

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۝۹

روزى كه رازها فاش گردد

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ۝١۰

پس او را نه نيرويى باشد و نه ياورى

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۝١١

سوگند به آسمان [پر باران‌]

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۝١٢

و قسم به زمين شكاف پذير [براى رشد گياهان‌]

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ۝١۳

كه اين [قرآن‌] سخنى قاطع است

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۝١٤

و آن بيهوده و شوخى نيست

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ۝١٥

به راستى آنها پيوسته حيله مى‌كنند

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ۝١٦

و من نيز طرحى تدبير مى‌كنم

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ۝١۷

پس كافران را مهلت ده و آنان را اندكى به خودشان واگذار