مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ ۝١

وای بر هر عیبجوی مسخره‌کننده‌ای!

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ ۝٢

همان کس که مال فراوانی جمع‌آوری و شماره کرده (بی‌آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند)!

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ ۝۳

او گمان می‌کند که اموالش او را جاودانه می‌سازد!

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ ۝٤

چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در «حُطَمه» [= آتشی خردکننده‌] پرتاب می‌شود!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ ۝٥

و تو چه می‌دانی «حُطمه» چیست؟!

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ ۝٦

آتش برافروخته الهی است،

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ ۝۷

آتشی که از دلها سرمی‌زند!

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ ۝۸

این آتش بر آنها فروبسته شده،

فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ ۝۹

در ستونهای کشیده و طولانی!