مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ۝١

هنگامی که آسمان شکافته شود.

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٢

و به فرمان حق گوش فرا دارد و البته سزد که فرمان او پذیرد.

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ۝۳

و هنگامی که زمین وسیع و منبسط شود.

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ۝٤

و هر چه در درون دل پنهان داشته (از مردگان و گنجها و معادن) همه را به کلی بیرون افکند و تهی گردد.

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٥

و به فرمان خدا گوش فرا دهد د البته سزد که فرمان او پذیرد (در آن هنگام قیامت بر پا شود).

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ ۝٦

ای انسان البته با هر رنج و مشقت (در راه طاعت و عبادت حق بکوش که) عاقبت حضور پروردگار خود می‌روی.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ۝۷

اما آن کس که (در آن روز) نامه اعمالش به دست راست دهند.

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ۝۸

آن کس بسیار حسابش آسان کنند.

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ۝۹

و او به سوی کسان و خویشانش (در بهشت) مسرور و شادمان خواهد رفت.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ۝١۰

و اما آن کس که نامه اعمالش را از پشت سر (به دست چپ) دهند.

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ۝١١

او بر هلاک خود آه و فریاد حسرت بسیار کند.

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ۝١٢

و به آتش سوزان دوزخ در افتد.

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ۝١۳

که او میان کسانش بسیار مغرور و مسرور بود.

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ۝١٤

و گمان کرد که ابدا (به سوی خدا) باز نخواهد گشت.

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ۝١٥

بلی خدا به احوال و اعمال او کاملا آگاه است.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ۝١٦

چنین نیست (که خدا از فعل مخلوقش آگه نباشد) قسم به شفق (و روشنی او وقت غروب، هنگام نماز مغرب).

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ۝١۷

و قسم به شب تار و آنچه در خود گرد آورده (و در دل شب خزیده و آرام گرفته).

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ۝١۸

و قسم به ماه تابان هنگام بدر که تمام فروزان شود.

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ۝١۹

(قسم به این امور) که شما حوال گوناگون و حوادث رنگارنگ (از نخستین خلقت تا مرگ و برزخ و ورود به بهشت و دوزخ) خواهید یافت.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۝٢۰

پس کافران از چه رو ایمان نمی‌آورند؟

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ۝٢١

و چون بر آنان آیات قرآن تلاوت شود سجده حق نمی‌کنند؟

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ۝٢٢

بلکه آن مردم کافر (قرآن خدا را) تکذیب می‌کنند.

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ۝٢۳

و خدا به آنچه در دل پنهان می‌دارند (از خود آنها) داناتر است.

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ۝٢٤

پس آنها را به عذاب دردناک (دوزخ) بشارت ده.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ۝٢٥

مگر آنان که ایمان آرند و نیکوکار شوند که آنها را اجری بی منّت و ثوابی بی نهایت (در بهشت جاودانی) خواهد بود.