مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۝١

بخوان به نام پروردگارت كه آفريد.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۝٢

انسان را از عَلَق آفريد.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۝۳

بخوان، و پروردگار تو كريمترين [كريمان‌] است.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۝٤

همان كس كه به وسيله قلم آموخت.

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۝٥

آنچه را كه انسان نمى‌دانست [بتدريج به او] آموخت.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۝٦

حقاً كه انسان سركشى مى‌كند،

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۝۷

همين كه خود را بى‌نياز پندارد.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۝۸

در حقيقت، بازگشت به سوى پروردگار توست.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۝۹

آيا ديدى آن كس را كه باز مى‌داشت،

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۝١۰

بنده‌اى را آنگاه كه نماز مى‌گزارد؟

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ۝١١

چه پندارى اگر او بر هدايت باشد،

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ۝١٢

يا به پرهيزگارى وادارد [براى او بهتر نيست‌]؟

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١۳

[و باز] آيا چه پندارى [كه‌] اگر او به تكذيب پردازد و روى برگرداند [چه كيفرى در پيش دارد]؟

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ۝١٤

مگر ندانسته كه خدا مى‌بيند؟

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۝١٥

زنهار، اگر باز نايستد، موى پيشانى [او] را سخت بگيريم؛

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ۝١٦

[همان‌] موى پيشانى دروغزن گناه‌پيشه را.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ۝١۷

[بگو] تا گروه خود را بخواند.

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ۝١۸

بزودى آتشبانان را فرا خوانيم.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ۝١۹

زنهار! فرمانش مَبَر، و سجده كن، و خود را [به خدا] نزديك گردان.