مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا ۝١

سوگند به فرستادگان پى‌درپى،

فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا ۝٢

كه سخت توفنده‌اند.

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا ۝۳

و سوگند به افشانندگان افشانگر،

فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا ۝٤

كه [ميان حق و باطل‌] جداگرند،

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا ۝٥

و القاكننده وحى‌اند.

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ۝٦

خواه عذرى باشد يا هشدارى.

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ ۝۷

كه آنچه وعده يافته‌ايد قطعاً رخ خواهد داد.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ ۝۸

پس وقتى كه ستارگان محو شوند،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ ۝۹

و آنگاه كه آسمان بشكافد،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ۝١۰

و آنگاه كه كوه‌ها از جا كنده شوند،

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ ۝١١

و آنگاه كه پيمبران به ميقات آيند،

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ۝١٢

براى چه روزى تعيين وقت شده است؟

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ ۝١۳

براى روز داورى.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۝١٤

و تو چه دانى كه روز داورى چيست؟

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١٥

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان!

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٦

مگر پيشينيان را هلاك نكرديم؟

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ ۝١۷

سپس از پى آنان پسينيان را مى‌بريم.

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ۝١۸

با مجرمان چنين مى‌كنيم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۹

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ۝٢۰

مگر شما را از آبى بى‌مقدار نيافريديم؟

فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ ۝٢١

پس آن را در جايگاهى استوار نهاديم،

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝٢٢

تا مدّتى معيّن!

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ ۝٢۳

و توانا آمديم، و چه نيك تواناييم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٢٤

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا ۝٢٥

مگر زمين را محل اجتماع نگردانيديم؟

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا ۝٢٦

چه براى مردگان چه زندگان.

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا ۝٢۷

و كوه‌هاى بلند در آن نهاديم و به شما آبى گوارا نوشانيديم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٢۸

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝٢۹

برويد به سوى همان چيزى كه آن را تكذيب مى‌كرديد.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ ۝۳۰

برويد به سوى [آن‌] دود سه شاخه،

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ ۝۳١

نه سايه‌دار است و نه از شعله [آتش‌] حفاظت مى‌كند.

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ ۝۳٢

[دوزخ‌] چون كاخى [بلند] شراره مى‌افكند،

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ ۝۳۳

گويى شترانى زرد رنگند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝۳٤

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ۝۳٥

اين، روزى است كه دم نمى‌زنند.

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ۝۳٦

و رخصت نمى‌يابند تا پوزش خواهند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝۳۷

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ ۝۳۸

اين [همان‌] روز داورى است شما و [جمله‌] پيشينيان را گرد مى‌آوريم.

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ ۝۳۹

پس اگر حيلتى داريد، در برابر من بسگاليد.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۰

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝٤١

اهل تقوا در زير سايه‌ها و بر كنار چشمه‌سارانند،

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ۝٤٢

با هر ميوه‌اى كه خوش داشته باشند.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝٤۳

به [پاداش‌] آنچه مى‌كرديد، بخوريد و بياشاميد؛ گواراتان باد.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝٤٤

ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤٥

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ ۝٤٦

[اى كافران،] بخوريد و اندكى برخوردار شويد كه شما گناهكاريد.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۷

[ولى‌] آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ ۝٤۸

و چون به آنان گفته شود: «ركوع كنيد»، به ركوع نمى‌روند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝٤۹

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ۝٥۰

پس به كدامين سخن پس از [قرآن‌] ايمان مى‌آورند؟