مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ۝١

[خداى‌] رحمان،

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ۝٢

قرآن را ياد داد.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ۝۳

انسان را آفريد،

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ۝٤

به او بيان آموخت.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ۝٥

خورشيد و ماه بر حسابى [روان‌]اند.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ۝٦

و بوته و درخت چهره‌سايانند.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ۝۷

و آسمان را برافراشت و ترازو را گذاشت،

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ۝۸

تا مبادا از اندازه درگذريد.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ۝۹

و وزن را به انصاف برپا داريد و در سنجش مكاهيد.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ۝١۰

و زمين را براى مردم نهاد.

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ۝١١

در آن، ميوه [ها] و نخلها با خوشه‌هاى غلاف دار،

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ۝١٢

و دانه‌هاى پوست‌دار و گياهان خوشبوست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ۝١٤

انسان را از گل خشكيده‌اى سفال مانند، آفريد.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ۝١٥

و جن را از تشعشعى از آتش خلق كرد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١٦

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ۝١۷

پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۸

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ۝١۹

دو دريا را [به گونه‌اى‌] روان كرد [كه‌] با هم برخورد كنند.

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ۝٢۰

ميان آن دو، حد فاصلى است كه به هم تجاوز نمى‌كنند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢١

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٢٢

از هر دو [دريا] مرواريد و مرجان برآيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ۝٢٤

و او راست در دريا سفينه‌هاى بادبان‌دار بلند همچون كوهها.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ۝٢٦

هر چه بر [زمين‌] است فانى‌شونده است.

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝٢۷

و ذات باشكوه و ارجمند پروردگارت باقى خواهد ماند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۸

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ۝٢۹

هر كه در آسمانها و زمين است از او درخواست مى‌كند. هر زمان، او در كارى است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۰

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ۝۳١

اى جن و انس، زودا كه به شما بپردازيم.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٢

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ۝۳۳

اى گروه جنّيان و انسيان، اگر مى‌توانيد از كرانه‌هاى آسمانها و زمين به بيرون رخنه كنيد، پس رخنه كنيد. [ولى‌] جز با [به دست آوردن‌] تسلطى رخنه نمى‌كنيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٤

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ۝۳٥

بر سر شما شراره‌هايى از [نوع‌] تفته آهن و مس فرو فرستاده خواهد شد، و [از كسى‌] يارى نتوانيد طلبيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٦

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ۝۳۷

پس آنگاه كه آسمان از هم شكافد و چون چرم گلگون گردد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۸

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۳۹

در آن روز، هيچ انس و جنى از گناهش پرسيده نشود.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۰

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ۝٤١

تبهكاران از سيمايشان شناخته مى‌شوند و از پيشانى و پايشان بگيرند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٢

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝٤۳

اين است همان جهنمى كه تبهكاران آن را دروغ مى‌خواندند.

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ۝٤٤

ميان [آتش‌] و ميان آب جوشان سرگردان باشند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ۝٤٦

و هر كس را كه از مقام پروردگارش بترسد دو باغ است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۷

پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ۝٤۸

كه داراى شاخسارانند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۹

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ۝٥۰

در آن دو [باغ‌] دو چشمه روان است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥١

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ۝٥٢

در آن دو [باغ‌] از هر ميوه‌اى دو گونه است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ۝٥٤

بر بسترهايى كه آستر آنها از ابريشم درشت‌بافت است، تكيه آنند و چيدن ميوه [از] آن دو باغ [به آسانى‌] در دسترس است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝٥٦

در آن [باغها، دلبرانى‌] فروهشته‌نگاهند كه دست هيچ انس و جنى پيش از ايشان به آنها نرسيده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۷

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٥۸

گويى كه آنها ياقوت و مرجانند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۹

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ۝٦۰

مگر پاداش احسان جز احسان است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦١

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ۝٦٢

و غير از آن دو [باغ‌]، دو باغ [ديگر نيز] هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

مُدْهَآمَّتَانِ ۝٦٤

كه از [شدّت‌] سبزى سيه‌گون مى‌نمايد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ۝٦٦

در آن دو [باغ‌] دو چشمه همواره جوشان است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۷

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ۝٦۸

در آن دو، ميوه و خرما و انار است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۹

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ۝۷۰

در آنجا [زنانى‌] نكوخوى و نكورويند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷١

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ۝۷٢

حورانى پرده‌نشين در [دل‌] خيمه‌ها.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۳

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۷٤

دست هيچ انس و جنى پيش از ايشان به آنها نرسيده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷٥

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ۝۷٦

بر بالش سبز و فرش نيكو تكيه زده‌اند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۷

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝۷۸

خجسته باد نام پروردگار شكوهمند و بزرگوارت،