مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍۢ وَتَبَّ ۝١

بريده باد دو دست ابولهب، و مرگ بر او باد.

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ۝٢

دارايى او و آنچه اندوخت، سودش نكرد.

سَيَصْلَىٰ نَارًۭا ذَاتَ لَهَبٍۢ ۝۳

بزودى در آتشى پرزبانه درآيد.

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ ۝٤

و زنش، آن هيمه‌كش [آتش فروز]،

فِى جِيدِهَا حَبْلٌۭ مِّن مَّسَدٍۭ ۝٥

بر گردنش طنابى از ليف خرماست.