مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْقَارِعَةُ ۝١

كوبنده،

مَا ٱلْقَارِعَةُ ۝٢

چيست كوبنده؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ ۝۳

و تو چه دانى كه كوبنده چيست؟

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ ۝٤

روزى كه مردم چون پروانه‌[هاى‌] پراكنده گردند،

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ ۝٥

و كوه‌ها مانند پشم زده‌شده رنگين شود.

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ ۝٦

اما هر كه سنجيده‌هايش سنگين برآيد،

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ۝۷

پس وى در زندگى خوشى خواهد بود!

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ ۝۸

و اما هر كه سنجيده‌هايش سبك بر آيد،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌۭ ۝۹

پس جايش «هاويه» باشد.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ ۝١۰

و تو چه دانى كه آن چيست؟

نَارٌ حَامِيَةٌۢ ۝١١

آتشى است سوزنده.