مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ۝١

آنگاه كه زمين لرزانده شود به سخت‌ترين لرزه‌هايش،

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ۝٢

و زمين بارهاى سنگينش را بيرون ريزد،

وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا ۝۳

و آدمى بگويد كه زمين را چه رسيده است؟

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ۝٤

در اين روز زمين خبرهاى خويش را حكايت مى‌كند:

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ۝٥

از آنچه پروردگارت به او وحى كرده است.

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ ۝٦

در آن روز مردم پراكنده از قبرها بيرون مى‌آيند تا اعمالشان را به آنها بنمايانند.

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ۝۷

پس هر كس به وزن ذره‌اى نيكى كرده باشد آن را مى‌بيند.

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ۝۸

و هر كس به وزن ذره‌اى بدى كرده باشد آن را مى‌بيند.