مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ ۝١

واى بر هر غيبت‌كننده عيبجويى؛

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ ۝٢

آن كه مالى گرد كرد و حساب آن نگه داشت.

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ ۝۳

مى‌پندارد كه دارايى‌اش جاويدانش گرداند.

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ ۝٤

نه چنين است. كه او را در حُطَمه اندازند.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ ۝٥

و تو چه دانى كه حطمه چيست؟

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ ۝٦

آتش افروخته خداست،

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ ۝۷

كه بر دلها غلبه مى‌يابد.

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ ۝۸

و از هر سو در ميانشان گرفته است،

فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ ۝۹

در شعله‌هايى برافراشته.