مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

سوگند به خورشید و پرتوش (یا آفتابش)

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

و به ماه گاهی که از پیش آید

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

و به روز گاهی که تابناکش سازد

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

و به شب گاهی که بپوشدش‌

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

و به آسمان و آنچه (یا آنکه) بساختش‌

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

و به زمین و آنچه گستردش‌

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

و به روان و آنچه راست آوردش‌

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

پس سروشش فرستاد گنهکاریش و پرهیزش‌

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

همانا رستگار شد آنکه پاک ساختش‌

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

و همانا آیان کرد آنکه بفریفتش (یا نهان داشتش)

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

تکذیب کرد ثمود به سرکشیش‌

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

گاهی که برانگیخت بدنهادتر (یا تیربخت‌ترش)

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

پس گفت بدیشان پیمبر خدا اشتر خدا را و آبشخورش‌

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

پس تکذیبش کردندش پس پی کردند پس برآشفت بر ایشان پروردگارشان به گناهشان پس یکسانش کرد

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

و نهراسد از فرجامش‌