مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ۝١

آیا بیامدت داستان فراگیرنده‌

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ۝٢

رویهائی است در آن روز سرافکنده‌

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ۝۳

کارکننده‌اند رنجبرنده‌

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ۝٤

چشند آتشی سوزان‌

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ۝٥

نوشانیده شوند از چشمه جوشان‌

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ۝٦

نیستشان خوراکی جز از خار

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ۝۷

نه فربه سازد و نه بی‌نیاز کند از گرسنگی‌

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ۝۸

رویهائی است در آن روز شاداب‌

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ۝۹

از کوشش خویشند خوشنود

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ۝١۰

در بهشتی فرازنده‌

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ۝١١

نشنوند در آن یاوه‌ای‌

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ۝١٢

در آن است چشمه روان‌

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ۝١۳

در آن است تختهائی افراشته‌

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ۝١٤

و جامهائی نهاده‌

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ۝١٥

و بالشهائی چیده (صف آورده)

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ۝١٦

و پرده‌های گسترده‌

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ۝١۷

آیا ننگرند بسوی اشتر چگونه آفریده شد

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ۝١۸

و بسوی آسمان چگونه افراشته شد

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ۝١۹

و بسوی کوه‌ها چگونه نشانده شد

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ۝٢۰

و بسوی زمین چگونه گسترده شد

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ۝٢١

پس یادآوری کن جز این نیست توئی یادآورنده‌

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ۝٢٢

نیستی بر ایشان فرمانده‌

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ۝٢۳

مگر آنکه روی برتافت و کفر ورزید

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ۝٢٤

که عذاب کندش خدا آن عذاب بزرگتر

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ۝٢٥

همانا بسوی ماست بازگشتشان‌

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ۝٢٦

سپس همانا بر ماست حسابشان‌