مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۝١

گاهی که فرود آید فرودآینده‌

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۝٢

نیست فرود آمدنش را دروغی‌

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ۝۳

فرودآرنده و بالابرنده‌

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ۝٤

گاهی که بلرزد زمین لرزیدنی‌

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ۝٥

و رانده شوند کوه‌ها راندنی‌

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ۝٦

پس گردند گردی پراکنده‌

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ۝۷

و شوید گروه‌هایی سه‌گانه‌

فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝۸

پس یاران راست چیست یاران راست‌

وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝۹

و یاران چپ چیست یاران چپ‌

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ۝١۰

و پیش‌آهنگان (پیشی‌گیرندگان) آن پیش‌آهنگان‌

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝١١

آنانند نزدیک‌گشتگان‌

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝١٢

در بهشتهای نعمتها

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

پاره‌ای از پیشینیان‌

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ۝١٤

و اندکی از آیندگان‌

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ۝١٥

بر تختهائی بافته‌

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ۝١٦

تکیه‌کنندگان بر آنها روی به روی‌

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ۝١۷

بگردند بر ایشان پسرانی جاودانان‌

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ۝١۸

با جامها و صراحیها و جامی از باده‌نمایان‌

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ۝١۹

نه درد سر گیرند از آن و نه از خرد افتند

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ۝٢۰

و میوه‌ای از آنچه برگزینند

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ۝٢١

و گوشت مرغی از آنچه هوس کنند

وَحُورٌ عِينٌۭ ۝٢٢

و زنان سفیداندام فراخ‌چشمان‌

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ۝٢۳

مانندگان مروارید پوشیده‌

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ۝٢٤

پاداشی بدانچه بودند می‌کردند

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ۝٢٥

نشوند در آن بیهوده و نه گناه بستن را

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ۝٢٦

جز گفتار سلامی سلامی‌

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ۝٢۷

و یاران راست چه یاران راستی‌

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ۝٢۸

زیر درخت سدری بی‌خار

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ۝٢۹

و موزی به هم پیچیده‌

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ۝۳۰

و سایه‌ای کشیده‌

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ۝۳١

و آبی ریزان‌

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ۝۳٢

و میوه‌ای فراوان‌

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ۝۳۳

نابریده و نه بازداشته‌

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ۝۳٤

و زنانی افراشته (بلندبالا)

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ۝۳٥

همانا پدید آوردیمشان پدید آوردنی‌

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ۝۳٦

پس گردانیدیمشان شوی‌نادیدگانی‌

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ۝۳۷

شوهر دوستانی همسالان‌

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۳۸

برای یاران راست‌

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝۳۹

گروهی از پیشینیان‌

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ۝٤۰

و گروهی از بازماندگان‌

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ۝٤١

و یاران چپ چه یاران چپ‌

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ۝٤٢

در آتش سوراخ‌کننده و آبی جوشان‌

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ۝٤۳

و سایه‌ای از دود سیاه‌

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ۝٤٤

نه خنک و نه گرامی‌

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ۝٤٥

همانا ایشان بودند پیش از این هوسرانان‌

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ۝٤٦

و بودند اصرار می‌ورزیدند بر گناه (یا پیمان‌شکنی) بزرگ‌

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ۝٤۷

و بودند می‌گفتند آیا گاهی که مُردیم و شدیم خاکی و استخوانهائی آیا مائیم برانگیختگان‌

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ۝٤۸

آیا و پدران ما پیشینیان‌

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ۝٤۹

بگو همانا پیشینیان و پسینیان‌

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝٥۰

گردآورده شوند بسوی وعده‌گاه روزی دانسته‌

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ۝٥١

سپس شما ای گمراهان تکذیب‌کنندگان‌

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ۝٥٢

همانا خورنده‌اید از درختی از زقّوم‌

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ۝٥۳

پس آکنده‌اید از آن شکمها را

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ۝٥٤

پس آشامنده‌اید بر آن از آب جوشان‌

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ۝٥٥

پس نوشنده‌اید نوشیدن اشتران تشنگی‌زده‌

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝٥٦

این است پیشکش ایشان روز دین‌

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ۝٥۷

ما آفریدیمتان پس چرا تصدیق نمی‌کنید

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ۝٥۸

آیا دیدید آنچه را می‌ریزید (آب منی)

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ۝٥۹

آیا شما می‌آفریدش یا مائیم آفرینندگان‌

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۝٦۰

ما نهادیم میان شما مرگ را و نیستیم پیشی گرفته‌شدگان‌

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ۝٦١

و آنکه تبدیل کنیم مانندگان شما را و پدید آوریمتان در آنچه نمی‌دانید

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ۝٦٢

و همانا دانستید پیدایش نخستین را پس چرا یادآور نشوید

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ۝٦۳

آیا دیدید آنچه را می‌کارید

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ۝٦٤

آیا شما کشتش کنید یا مائیم کشت آوران‌

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ۝٦٥

اگر خواهیم گردانیمش خشک پس بمانید زمزمه‌کنان‌

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ۝٦٦

که مائیم زیانکاران‌

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ۝٦۷

بلکه مائیم ناکامان‌

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ۝٦۸

آیا دیدید آبی را که نوشید

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ۝٦۹

آیا شما فرودش آوردید از ابر یا مائیم فرودآورندگان‌

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ۝۷۰

اگر می‌خواستیم می‌گردانیدیمش تلخکام پس چرا سپاس نگزارید

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ۝۷١

آیا دیدید آتشی را که افروزید

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ۝۷٢

آیا شما پدید آوردید درختش را یا مائیم پدیدآرندگان‌

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ۝۷۳

ما گردانیدیمش یادآوری و بهره‌ای برای نیازمندان‌

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝۷٤

پس تسبیح گوی به نام پروردگار بزرگ خویش‌

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ۝۷٥

پس سوگند نخورم به فرودگاه‌های ستارگان‌

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ۝۷٦

و همانا آن است سوگندی اگر بدانید گران‌

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ۝۷۷

همانا آن است قرآنی گرامی‌

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ۝۷۸

در نامه‌ای پوشیده‌

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ۝۷۹

دست بدان نسایند جز پاک‌شدگان‌

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۸۰

فرستادنی از پروردگار جهانیان‌

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ۝۸١

پس آیا بدین داستان شمائید چاپلوسان‌

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ۝۸٢

و قرار دهید روزی خود را که تکذیب کنید

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ۝۸۳

پس چرا گاهی که رسد به گلوگاه‌

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ۝۸٤

و شمائید آن هنگام نگرانان‌

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ۝۸٥

و مائیم نزدیکتر بدو از شما و لیکن نبینید

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ۝۸٦

پس چرا اگر هستید شما ناکیفرشدگان‌

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ۝۸۷

بازش گردانید اگر هستید راستگویان‌

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۝۸۸

پس اگر بود از مقرّبان‌

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ۝۸۹

پس آرامشی و روزیی و بهشت نعمت‌

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۹۰

و اما اگر بود از یاران راست‌

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ۝۹١

پس سلامی تو را از یاران راست‌

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ۝۹٢

و اما اگر بود از تکذیب‌کنندگان گمراهان‌

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ۝۹۳

پس پیشکشی از آب جوشان‌

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ۝۹٤

و چشیدن دوزخ‌

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ۝۹٥

همانا این است حقّ یقین‌

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ۝۹٦

پس تسبیح گوی به نام پروردگار بزرگ خویش‌