مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ حمٓ ۝١

حم‌

وَٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ۝٢

سوگند به کتاب آشکار

إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةٍۢ مُّبَٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ۝۳

که ما فرستادیمش همانا در شبی فرخنده که ما بودیم هر آینه بیم‌دهندگان‌

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ۝٤

در آن جدا گردد هر کاری استوار

أَمْرًۭا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ۝٥

کاری از نزد ما همانا مائیم فرستندگان‌

رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ۝٦

رحمتی از پروردگار تو که او است شنوای دانا

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ۝۷

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنها است اگر هستید یقین‌دارندگان‌

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝۸

نیست خدائی جز او زنده کند و بمیراند پروردگار شما و پروردگار پدران شما پیشینیان‌

بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ يَلْعَبُونَ ۝۹

بلکه ایشانند در شکّی بازی‌کنان‌

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍۢ مُّبِينٍۢ ۝١۰

پس چشم به راه باش روزی را که بیارد آسمان دودی آشکار

يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ۝١١

فراگیرد مردم را این است عذابی دردناک‌

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ۝١٢

پروردگارا بگشای از ما عذاب را که مائیم ایمان‌آرندگان‌

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مُّبِينٌۭ ۝١۳

کجا است ایشان را یادآوردن و بیامدشان فرستاده‌ای آشکار

ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌۭ مَّجْنُونٌ ۝١٤

پس روی برتافتند از او و گفتند آموخته‌ای است دیوانه‌

إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ ۝١٥

همانا گشاینده‌ایم عذاب را اندکی همانا شمائید بازگشت‌کنان‌

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ۝١٦

روزی که خشم آریم خشم بزرگ را همانا مائیم انتقام‌گیرندگان‌

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌۭ كَرِيمٌ ۝١۷

و هر آینه آزمودیم پیش از ایشان قوم فرعون را و بیامدشان فرستاده‌ای گرامی‌

أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١۸

که بسپرید به من بندگان خدا را که منم برای شما فرستاده‌ای امین‌

وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ۝١۹

و آنکه گردنکشی نکنید بر خدا که آرنده‌ام شما را به فرمانروائیی آشکار

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ۝٢۰

و همانا پناه بردم به پروردگار من و پروردگار شما از آنکه مرا بیفکنید

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ ۝٢١

و اگر نگرویدید به من پس از من دوری گزینید

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌۭ مُّجْرِمُونَ ۝٢٢

پس خواند پروردگار خویش را که اینانند گروهی گنهکاران‌

فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ۝٢۳

پس ببر بندگانم را در شب که شمائید پیروی‌شدگان‌

وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌۭ مُّغْرَقُونَ ۝٢٤

و بگذار دریا را آرام که ایشانند سپاهی غرق‌شدگان‌

كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝٢٥

بسا بازگذاردند از باغها و چشمه‌سارهائی‌

وَزُرُوعٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ۝٢٦

و کشتزارها و جایگاهی گرامی‌

وَنَعْمَةٍۢ كَانُوا۟ فِيهَا فَٰكِهِينَ ۝٢۷

و نعمتی که بودند در آن برخورداران‌

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ۝٢۸

بدینسان ارث دادیم آنها را به گروهی دگران‌

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ ۝٢۹

پس نگریست بر ایشان آسمان و زمین و نبودند مهلت‌دادگان‌

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ۝۳۰

و همانا رهانیدیم بنی‌اسرائیل را از عذاب خوارکننده‌

مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًۭا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ۝۳١

از فرعون که او بود همانا گردن‌فرازی از فزونی‌جویان‌

وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۳٢

و همانا برگزیدیمشان بر دانشی بر جهانیان‌

وَءَاتَيْنَٰهُم مِّنَ ٱلْءَايَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٌۭا۟ مُّبِينٌ ۝۳۳

و دادیمشان از آیتها آنچه را در آن است آزمایشی آشکار

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ۝۳٤

همانا اینان گویند

إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ۝۳٥

نیست آن جز مرگ نخستین ما و نیستیم ما گردآوردگان‌

فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ۝۳٦

پس بیارید پدران ما را اگر هستید راستگویان‌

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۢ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ۝۳۷

آیا اینان بهترند یا قوم تُبّع و آنان که پیش از ایشان بودند نابودشان کردیم که بودند ایشان همانا گنهکاران‌

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَٰعِبِينَ ۝۳۸

و نیافریدیم آسمانها و زمین و آنچه میان آنها است بازی‌کنان‌

مَا خَلَقْنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ۝۳۹

نیافریدیمشان جز به حقّ و لیکن بیشتر ایشان نمی‌دانند

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ ۝٤۰

همانا روز جدا کردن وعده‌گاه ایشان است همگی‌

يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًۭى شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ۝٤١

روزی که بی‌نیاز نگرداند دوستی از دوستی چیزی را و نه ایشان یاری شوند

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝٤٢

مگر آنکو رحم کند خدا که او است همانا عزّتمند مهربان‌

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ۝٤۳

همانا درخت زَقّوم‌

طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ ۝٤٤

خوراک گنهکار است‌

كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ ۝٤٥

چون آهن گداخته جوشد در شکمها

كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ ۝٤٦

بسان جوشیدن آب جوشان‌

خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ۝٤۷

بگیریدش پس بکشیدش به میان دوزخ‌

ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ ۝٤۸

پس بریزید بر سرش از شکنجه آب جوشان‌

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ ۝٤۹

بچش که توئی همانا آن مهتر گرامی‌

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ ۝٥۰

این است آنچه بودید در آن شکّ می‌کردید

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍۢ ۝٥١

همانا پرهیزکارانند در جایگهی آرام‌

فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝٥٢

در باغها و چشمه‌سارهائی‌

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍۢ وَإِسْتَبْرَقٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ۝٥۳

پوشند از سُندس و اِستَبرق روی به روی‌

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ ۝٥٤

بدینگونه و همسر آوردیمشان به حور عین‌

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ۝٥٥

خوانند در آن به هر میوه‌ای ایمن‌شدگان‌

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ۝٥٦

نچشند در آن مرگ را جز مرگ نخستین و نگهداشت ایشان را از عذاب دوزخ‌

فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ۝٥۷

فضلی از پروردگار تو این است آن رستگاری بزرگ‌

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ۝٥۸

جز این نیست که روانش ساختیم بر زبانت شاید یادآور شوند

فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ۝٥۹

پس منتظر باش که ایشانند هر آینه منتظران‌