مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ ۝١

وای بر هر نکوهشگری عیب‌جوی‌

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ ۝٢

آنکه گردآورد مالی را و شمردش‌

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ ۝۳

پندارد که مالش جاودان داردش‌

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ ۝٤

نه چنین است همانا انداخته شود در حُطَمه‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ ۝٥

و ندانستت چیست حُطَمه‌

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ ۝٦

آتش خدای افروخته‌

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ ۝۷

که چیره گردد بر دلها

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ ۝۸

همانا آن است بر ایشان افروخته (یا پوشیده)

فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ ۝۹

در ستونهای کشیده‌